Yabancılaştım bütün aynalara. Bu düşünceler benim mi, bu kadar karamsar olan ben miyim sahiden? Kendimi tanıyamıyorum... Anımsadığım üç beş anım var o anlarda hiç böyle değilim: Gözlerinin içi gülen, hayatı dolu dolu yaşayan, ne yaptığını bilen gencecik bir kadınım. Bir şeyler olmuş bana. Herkese gü...
Korkma benden!Yankılanır bir çağ, bin ayet ruhumda;Mühür olur bu lisanda. Gerekirse ben yanarım,Dante’nin Komedyası’nda.Küllerim savrulur, Tanrı’nın Tragedyası’nda sonsuza dek kaybolur…
Denedikçe ellerin kirlenir, parmakların kızıla boyanır. Sanki bir ruhu ellerine almışsın, ona otopsi yapıyormuşsun da ruhun kanı ellerine iz bırakmış gibi… O lekeler parmaklarından yüzüne, gözlerine, bedenine, zihnine bulaşır. Aslında bu, o ince aşamadır; gerçekten birileriyle bağ kurmanın iplerinin...
Tam odadan çıkacaktım ki yarısı dolaplardan birinin arkasında kalmış olan kapıyı fark ettim. Evin geri kalanı gibi tahta, mütevazı ve küçük bir kapıydı. Üzerindeki buzlu camdan dışarısı görünmese de hoş öğlen ışıkları içeri sızıyordu. Yaklaşıp gıcırdayan kulpu çevirdim, kapı yavaşça açıldı. Mütevazı...
“Öylesine” geçip giderken bile neden mutluluktan yoksun bırakıyorsunuz kendinizi? İşinizle alakalı bazı sıkıntılar olabilir, sağlık ile ilgili durumlar, ailevi sorunlar, ekonomik problemler ya da maruz kaldığınız sosyal çürüme sizin hayatta negatif düşüncelere yönelmenize sebep olabilir. Hayat zaten...
Baktı penceresinden kendi dünyasına Her şeyin birer dekor olduğunu fark etti İçi lavanta dolu yapay bir fanusun içinde Camdan dokunmuş sancıyan dokularına tezat Bıraktı kendini boşluğun pürüzsüz ormanına Uyanmak için aslanın sahici rüyasından
Göğü selamlayan kulelerin gölgelerine serilmiş Noel pazarı, Prag’ın tezat ruhunun en somut, en canlı temsiliydi sanki. Onlarca insan, yüzlerinde tatlı bir gülümsemeyle sıcak şaraplarını yudumlarken, devasa Noel ağacının etrafında koşuşturan miniklerin kahkahaları buğulu geceyi aydınlatıyordu. Az önc...
Bazen bazı insanlar yalnızca var olmak için uğrar bir yere.Satın almak için değil. Sormak, konuşmak ya da anlatmak için de değil.Sadece hatırlamak için.Kendilerini,Bir başkasını,Bir vitrini.”
