Umuda dair yazmak gerek öyle söylendi. İnsanlar en çok bunu severlermiş. 

Çok anlamsız geliyor başta umudun sevilmesi. Ya umduğun şeylerin gerçekleşmesi, bu da mı sayılmaz dedim kendime. 

Merak ettim umduğu şeyleri gerçekleşmiş ve yeni bir umut ile beklemeyen insanları. 

Yakın çevremde bulamamıştım. Yürümek istedim, sormak istedim insanlara. Lakin onların da aceleleri vardı umutlarına yetişmek için. 

Zaman geriye akıyordu. Bulamadım sokakta da cevabımı. 

Hemen yaşlılara gittim onların çok zamanı olmuştu, en azından zamanla alakalı problemlerimi çözebilirdim. Onlar da geçmişi anlattılar ama onları hatırlamam ümidiyle.

 Umut ediyorum bir gün umuttan daha çok ne sever insanlar bulacağım… 

Muhtemelen bu gece değil.