benim dengim bir amphibia embriyosunda canhıraş sökülen kuyruk sokumu!

göz göze geldiğim her sürüngen yavaş yavaş isimlerini yitiriyor.
bencileyin zamanın kıvrımlarını bu dikit üzerinde işaretliyorum.

bu dondurucu soğukta son kez kana karıştım.
soğukkanlı bir balık kılçıklarını övüyordu yalnızca bir insana. 
ismini bilmediğim bir şey gözlerini değiş tokuş etti daha demin. 
ben sürüne sürüne dişledim önümdeki anahtarı
gençliğimi ve yaşamı reddettim
tüm kıvrımlarında ötanazi telaşı. 
kilidi yuttum, durmadan ve anlamsız bir gürültü karşısında.

şimdi siliniyorum yeryüzünde durduğum o noktadan.
beni asi bir kıvrımla baş başa bırakırken
tüm makineleri ve otomatikleri, sökülen bu kuyruk sokumunda keşfettim
dökülüyordu derin
anahtarı yuttum. 

gırtlak gırtlağa savaştım kendimle
değişmedi benliğim.
bu mümkünsüzlüğü sevebilirdim belki 
ama beş kere diktiğim ağzımdan kan geliyor durmadan.