Modern mimarinin tekdüzeliğine tepki olarak doğan Postmodernizm; en önemli Postmodernizm sorgularından kabul edilen “Las Vegas’ın Öğrettikleri” eserinin yazarlarından olan Robert Venturi’nin öncülüğünde oluşmuştur. Peki Las Vegas’tan Postmodernizm’e dair neler öğrenebiliriz? Birlikte inceleyelim.
Günümüzden yaklaşık yüz yıl öncesine kadar Nevada Çölü’nün ortasındaki ıssız bir tren istasyonu olan Las Vegas’ın “Günahlar Şehri”ne dönüşme serüveni oldukça ilginç. Las Vegas, bir demiryolu geçiş istasyonu olarak konumlanmış, mafyaların hüküm sürdüğü bir kentti. Hoover Dam barajının inşasına uygun bir arazide bulunması, Güney Kaliforniya pazarına yakın olması, Santa Fe’den Los Angeles’a giden İspanyol tüccarların mola yeri olması ve şans oyunlarının yasallaşması Las Vegas’ın kaderini değiştirdi. 1905’te müzayedeci Ben Rhodes’un gerçekleştirdiği açık artırma ile Vegas, kentleşmeye başladı.
Eski bir gangster (çeteci, haydut) olan Bugsy Siegel, Las Vegas’ı bir kumarhane merkezi olarak tasarladı ve böylece Vegas, böylece kara para aklanan bir yer olmanın ötesine geçti. 1969-1977 yılları arasında 837 adet performans sergileyen Elvis Presley ve Howard Hughes, Las Vegas’ın ikonları haline gelip şehrin gangster imajını değiştirdiler.
Yaşam biçimiyle alışılanın ötesine geçen Las Vegas, sınırları aşan mimarisi ile de dikkat çekmektedir. Postmodern mimarinin bezenmiş cepheleri ve eskiyle yeniyi bir araya getiren muzip yapısını Las Vegas mimarisinde de görmek mümkündür. Dünya çapında yankı uyandıran yapıların birebir taklit edilerek Las Vegas’a uyarlanması kentin en tuhaf özelliklerindendir. Şehrin en görkemli yapılarından biri, Antik Mısır’ın fantastik bir varyasyonu olan Luksor; 36 katlı, park girişi olarak Sfenks’in on katlı bir taklidini bünyesinde bulunduran piramit biçimindeki oteldir. Kahire’deki Sfenks birebir kopyalanmış, hatta daha büyüğü inşa edilmiştir. Diğer bir cüretkar girişim ise Paris’i taklit etmeleri. Fransa’nın başkentinden ilham alınarak tasarlanan otel ve kumarhane kompleksi olan Paris Las Vegas; Hotel de Ville, Louvre ve Eyfel Kulesi gibi Paris’in simge yapılarını taklit etmiştir. Ünlü mekanları kopyalamaya Venedik’teki Büyük Kanal’ın bir kopyası olan The Venetian ile devam etmiştir. Venedik’in aşk tazeleyen havasına öykünerek Büyük Kanal, orijinalinden daha da ucuz şekilde Las Vegas’a taşınmıştır.
1996’da açılan Neon Müzesi, kar amacı gütmeyen 501(c)3 adlı organizasyon tarafından yönetiliyor. Bu müze, günümüzde yaklaşık 150 adet eski neon tabelaya sahip olmasının yanı sıra kent parkları ve sokak tasarımıyla da dikkat çekmektedir.
Bugsy Siegel, sevgilisi olan dansçı bir kızın uzun bacaklarına ithafen, uzun bacaklarıyla bilinen bir kuş olan flamingonun adını otele vermiştir. Fakat iddialara göre; sevgilisi, Flamingo Otel’in yapımı esnasında dekorasyon masrafları için ayrılan parayı İsviçre bankasındaki hesaplarına aktarmıştır. Dolandırıldığını düşünen mafya ortakları da bunun bedelini onu öldürerek ödetmişlerdir.
2003’te R&R Partners adlı reklam ajansı tarafından Las Vegas için hazırlanan bir turizm kampanyası kapsamında “Burada olan, burada kalır.” olarak ortaya çıkan bu sloganla ziyaretçilerin kumar oynarken ve parti yaparken hissettikleri özgürlük duygusu aktarılırken aynı zamanda Vegas’ta yaptıkları her şeyin sır olarak kalacağı vaadinde bulunuyorlardı.
Amerikan filmlerinde gördüğümüz kaçamaklarıyla, inanılmaz düğünleriyle hafızalarımıza kazınan Las Vegas’ın evlilik düzenine bir göz atalım. 50’den fazla kilisede her yıl yüz binin üstünde çift dünyaevine giriyor. Büyük otellerin çoğunda evlenmek isteyen çiftler için özel olarak hazırlanmış “Wedding Chapel” denilen kiliseler var. Oldukça eğlenceli geçen düğünlerle damada Elvis Presley peruğu da takılabiliyor. “Love Me Tender” şarkısı ile başlayan şenlik, Elvis Presley ve Marilyn Monroe taklidi yapan kiralık çiftlerin şahitlik yapmasıyla devam edebiliyor. Özgürlüğü ve kural tanımazlığıyla dikkatleri üzerine çeken şehirdeki evlilikler de Las Vegas’a yakışır cinsten.
