An-a;
1,2,3
Dün, bugün, yarın
2
Kaburgam sivrildiyse ekseninden
İçerimde günah tabutları
Seyir köşkünden izliyor tilkilerim
Tek lahzada kıstıracağı benzimin son solukları
Didesi kara menzilini arşınlıyor pençeleri
1
Didesi ak-tı
2
‘Sana sesleniyorum lal yürekli kız!
Azloldun mu kan revan muhakemenden?’
Düşünme
Düşünme
‘Düşünsene:
Kim bu sırma ruhlu Luthier?
Seni de o mu yarattı?’

1
Bakire ruhumun arşesi kopmadan,
Dionysos’un ikramlarından söktüm şövalyemi!
Şimdi ham zihnim çiğ duygularla
Tamirini bekler, bekler.

2
Arz denizinden bir yudum kadehimde,
Çırılçıplak kanatlarım.
İnfaz bayrakları çehremde sallanmadan
Tilkinin kuyruğuna kıvrılırım
Dişlese aşil yerimden, yakarışım kendime
Çekilirim dizlerine, masun uzuvlarım.
Yumruğum parmaklıklardan sesleniyor:
‘Büyü’dür benim adım!’

Do-ku-nul-ma-zım.

Yarıklarımdan taşıyorum yarınıma
Bavulumda yaralı yanım ve yalanlarım
Biraz içsem ılık ruhundan
Şifayla bulanır, panzehir olur gerdanın

‘Şimdi söyle bana bade gözlü Luthier:
Sen misin yaradanım?
Haramlarından ben soymadım mı kabuğunu?
Okyanus Venüs’ü doğurmadan.’

3
Kemikler şehrinden azloluyor geçmişim.
Sanatım kuytulardan sıyrılıyor
Kalkanı ruhuna ayak diretiyor
‘Ey arınmış mevcudiyet
Meydana çık birlikte içelim ilahi zafer şarabımı
Seni cennetime davet ediyorum.’