Dilimin ucunda zehirli sözüm,
   Metali metalle döver gibi;
Sözü öze kırdırır, söylemim

… Ah köksüz olan
Görünmeyen kan boğumum;
Ve olmayan damar düğümüm,
   Sağ göğsümün altında
       Yok yıldızım…

Seni koynuna alan,
Ya kalpsiz olur ya yüreksiz
Yeni baş vermiş,
Boynu kırılmış gül,
Açılmamış bahar, gül
    Ah ne acı, almışsın onu;
Önce kendinden sonra bizden
Sen varsan, yok gül!

Yılı bilinmez 
   Adı ağza alınmaz,
      Son öz bozumu:
Toprak yediveren!
Biri sana gerisi şiire;
Bahar ki el veren sevgiye
  Değişmem onu
     Bir kırgın güle… 
Ben memnunum sol yanımdan
Yanı başımdan
Yaşamdan yana devrilen,
Her ânımdan!

-Devin