beni sarsan düş bu
ki soluğum keskindir biraz.
buğusunda can çekişiyorum plasebo ciğerlerimin.
ağzıma kadar dolu bir vebanın sonundayım
sen iyi birisin
ama ben öleceğim. 

sokak ortasında can çekişen bir kan gölünde 
kalabalığın hiçbir şey bilmediği
ama her şeyi söylediği bir anda
bir tehlike ısırıyor kulağımı 
yalnız nefesini duyuyorum bu aciz halkın. 
toprak gülünç bir zaman gibi sıyrılıyor kumdan.

sirenler kanlı ağzımdan sarkan bir ipten
açıldıkça sökülüyor dikişi
bağırıyor bütün dağlara
ben meydan okumanın yılgın bir yüküydüm 
sırtımdan canımı çıkarın 
ağzımdan kan çıkıyor.
dağlar acımasız bir iğne gibi sıyrılıyor tanrıdan.

el ele kuşatılıyoruz
bu boğazımdan akan bir kuma evriliyor. 
kendiliğinden kapı aralığını ellerimle yokladığım 
ve bütün aralıklarda zamanı aradığım 
boğazım sıyrılıyor keskin bir gerçekle. 

ağzımdaki dikişler sökülüyor hâlâ
saati kurmadan yutkunamıyorum.
toprağın üstünde gömüleceğim bu andan sonra
böceklerin kemirdiği biri olmayı başarıyorum.

ayrımsız bir pimle ölmek ya da 
can çekişmek kaldırımda.
kum sıyrılıyor topraktan
seni bu ölümün yasağı ilan ediyorum.