Yürüdükçe bir hayalete dönüşecektir, 
-Oysa gaddardır sokak, unutur-
Bunu en iyi ben bilirim!
Hırpalandıkça gömülen hatıra,
Rüzgâr dinince iner, kış yeleli kurtlarla,
Elmacık kemiklerimin şahitsiz kızıllığına

Biçimin bozulması başka;
Biçimsizleşmek başka.
Üzerimizi karla örten nesne,
Suratlar balık gözü puhusundan, 
Delinmez sisle kaplanmış;
Kim bunu inkâr edebilir,
İstiyorsa yeni baharı…

Nerede kayboldum bilinmez
Uzak, gözlerimde küçülür,
Ancak şaşkın şaşkın bakarım
Yakalayınca yakınımı, 
Bu bir gaflet! 

Yetilince gürültü;
Düştü bağsız tenime, 
Ve her sessizlikte,
Dönüştüm hayalete