Ekonomik Özgürlük
Bu deneme; gereksinimlerimizi anlamak, gerekliyse yeniden yazmak… aslen arınmak adına bir davettir.
İp
Neden ayaklarımızın üzerine basmak yerine sürüklenmeyi seçeriz ki? Çünkü böylesi daha kolay değil mi? İnsanlar hep kolayı seçmiyor mu zaten? Çabalamak ya da yönlerini değiştirmek yerine ip onları nereye götürüyorsa kabul edip, boyun eğmiyorlar mı? Bu korkaklıktır işte.
Sen de Hatırla Benimle
Şimdi hepimiz, bütün insanlar hatta belki de sen bile okurum, karanlık yolun şoförüyle bir otobüse binmiş gidiyoruz yollarımızda hızla. Rötar yaptığımız istikamete acele ediyoruz geride olanı unutarak. Ama inip bir şeyleri değiştirmenin zamanı çoktan gelmedi mi sence de?
Sokaklarında Arıyorum Kendimi
Küsmüş küsmek zorunda kalmış çünkü hiç anlatamamış kendini. Belki de Ankara bu yüzden bana bu kadar yalnız hissettiriyordur Onu anlamaya çalışırım, konuşsun isterim benimle, anlatsın başına gelenleri uzun uzun; yağmuruyla, ayazıyla ama kendini hapsettiği zindanından hiç ses vermez. Tüm gün yağar sadece ya da eser. Bir bakarsınız parlak, ışık saçan güneş, kendini ince, sıkı ve sert bir kütleye bırakıverir aniden, ıslanıverirsiniz en derin çıplaklığınızla bu şehirde.
Hayatı Sevme Manifestosu
İnsan kendisine kıyıyor da o küçüğe kıyamıyor hiçbir zaman. Halbuki hepsi benim. Küçüğü de büyüğü de benim. Aynı beynim, kalbim, kollarım, bacaklarım… Ama aslında birbirlerinden de o kadar farklılar ki. Biri hayata dair hiçbir şey bilmezken diğeri bu hayatın bütün çirkinlikleriyle yavaş yavaş yüzleşmiş. Birinin kendisinden büyük umutları varken diğerinin kendisinden büyük dertleri var.
Kesik Ruhlar, Son Bakışlar
İnsan zaten kendini görse her şey çok daha kolay olurdu.
Çocuk Senden Sana
Belki de bu çocuk senden sana bırakılmış bir mesajdır. O zaman sende onun gibi bütün uyumsuzluğunla kameranın karşısına geç, poz ver ve dişlerinle gülümse.
Acının Soğuk Saati
Çığlıklardan daha hırçın olan haykırışlarım, bir kişinin bile kulağına ilişmiyor ve ben orada ölü bir beden ile saatlerimi geçiriyorum.
Kibir
Bugüne kadar neleri başardım, daha başarabileceğim neler var, ya başaramazsam ne olacak? Ah, ihtimali bile korkutuyor beni. Peki başaramazsam yakamı bırakmayacak olan o pişmanlık, sanırım o daha korkunç.
Karanlığın Rengi
Siz, renkleri dışarıda ararsınız dostlarım oysa renk içinizdedir; bazen kalbinizden gelen göz yaşınızda, bazen hislerinizin yüzünüzde yarattığı tebessümde, bazen korkunuzun getirdiği titremededir. Dışarıdaki kasveti yalnızca içinizdeki renkler aydınlatabilir.